Owczarek szetlandzki to jedna z ras która doskonale potrafi przystosować się do każdych warunków. Dobrze czuje się na wsi w zagrodzie, we wspaniałej rezydencji, czy też w bloku miejskim. Jest odporny na choroby i warunki atmosferyczne (wpływ surowego klimatu Wysp Szetlandzkich), jednak nie powinien być na stałe trzymany na dworze, gdyż jego sierść może się niszczyć...

Żyje długo, do późnych lat zachowuje młodość i wigor. Jest wspaniałym psem towarzyszem. Pierwotnie jego charakter kształtowano w kierunku pilnowania gospodarstw przed obcymi. Do dziś jest to pies bardzo nieufny wobec obcych, czujnie pilnujący swojego terenu. Nikt nie wejdzie na jego teren niezauważony. Choć nie obezwładni intruza, to na pewno mu mocno dokuczy i narobi dużo hałasu. Z natury jest nieco szczekliwy. Jeśli nie chcemy aby głośno hałasował, od małego nie należy mu pozwalać na takie zachowanie. Jest psem bardzo inteligentnym, wszystkiego uczy się w mig. Niewiele jest sztuczek których nie potrafiłby wykonać. Nie znosi jednak siły, ani przymusu. Wystarczy zmiana intonacji głosu. Dla nagrody lub smacznego kąska zrobi niemal wszystko, pod przymusem nie osiągniemy żadnych efektów, wręcz przeciwnie, pies może się całkowicie zablokować. Szybko uczy się na kursach posłuszeństwa, doskonale nadaje się na agility, może być świetnym towarzyszem dla osób czynnie uprawiających sport, jest bowiem bardzo wytrzymały. Równie dobrze będzie się czuł w towarzystwie osób starszych lub samotnych, które mogą poświęcić mu dużo uwagi. Lubi być w centrum zainteresowania. Jak większość psów wybiera sobie jednego pana, któremu stara się ciągle towarzyszyć. Jest jednak posłuszny wobec wszystkich członków rodziny i szczerze mówiąc czuje się najlepiej gdy wszyscy są w domu. Lubi dzieci i jest dla nich doskonałym towarzyszem zabaw, pod warunkiem, że nie stanie się ich zabawką do dokuczania. Jest cierpliwy i tolerancyjny, można powiedzieć, że nawet opiekuńczy wobec dzieci. Niekoniecznie jednak będzie lubił dzieci obce. Jak już pisaliśmy wcześniej, wobec obcych zachowuje dużo rezerwy, nawet jeśli to są dzieci. Bawiącą się gromadkę może czasem traktować jak stadko rozbieganych owiec, próbując je utrzymać w ryzach podszczypując za kostki. Dawna zaleta musi być niestety tępiona, aby nie stał się dokuczliwy. Szybko jednak zrozumie, co mu wolno, a co nie. Jest łatwy w wychowaniu nawet dla osób początkujących, które nigdy przedtem nie miały psa. Nie wymaga siły, spacery z nim są zawsze przyjemne. Nie jest agresywny wobec innych psów (ani żadnych zwierząt), nie wszczyna bójek, co jest ważne zwłaszcza w mieście. Lubi zabawy z innymi psami, zwłaszcza małymi lub bez skłonności do zachowań agresywnych.

Owczarek szetlandzki to wspaniały przyjaciel, niezawodny stróż i miły, nieuciążliwy domownik. Taki mały szelma i zawadiaka (przeciwnie do spokojnego i dostojnego owczarka collie). Szkoda tylko, że u nas ciągle jest tak mało znany.